دوستت دارم 

 تو را دوست می دارم نمی دانم چرا 

نمي خواهم....

نمي خواهم به جز من دوست دار ديگري باشي

نمي خواهم براي لحظه اي حتي به فكر ديگري باشي

نمي خواهم صفاي خنده ات را ديگري بيند

نمي خواهم كسي نامش،بر لبهاي تو بنشيند

نمي خواهم به غير از من بگيرد دست تو دستي

نمي خواهم كسي يارت شود در راه اين هستي

 نمی دانم .......

  سایه گمگشته ای در یک کویرم کیستم

پرسشی بی پاسخم در جستجوی کیستم 

یک قدم تا انتهای دردهایم مانده است

منتظر تا اینکه باز آیی ، بگویی کیستم 

روی دوش خسته ام آواری از دلواپسی ست 

از کدامین سمت می آیی ، بگو می ایستم  

روبروی آینه تصویر خود گم کرده ام

عمری اما در کجای آینه می زیستم  

بی تو حتی در نگاه  لحظه ها هم نیستم

تنها بهانه ی قشنگ بودن زندگی ام

یادت یاس سپیدی است که وجودم عطر آگین کرده

و بودنت

مرهمی است برای همه ی دلتنگی هایم

بودن با تو قشنگترین حکایتی است که کلمات با آن میرقصند

به قدر آسمان با تمام ستاره هاش دوستت دارم

تک ستاره ی زندگی ام...

                          حمیدم

خداحافظ گل لادن ، تموم عاشقا باختن

ببين هم گريه هام از عشق  ، چه زندوني برام ساختن

خداحافظ گل پونه ، گل تنهاي بي خونه

لالايي ها ديگه خوابي به چشمونم نمي شونه

يكي با چشماي نازش دل كوچيكمو لرزوند

يكي با دست ناپاكش گلاي باغچمو سوزوند

تو اين شب هاي تو در تو ، خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهايي داره مي باره از هر سو

خداحافظ گل مريم ، گل مظلوم پر دردم

نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

از اين فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم

نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني

تو كه بيدار بيداري بگو از شب چی مي دوني

تو اين روياي سر در گم ، خداحافظ گل گندم

تو هم بازيچه اي بودي ، تو دست سرد اين مردم

خداحافظ گل پونه ، كه باروني نمي تونه

طلسم بغضو برداره، از اين پاييز ديوونه .... 

خداحافظ .......

كاش اىتنهااميد زندگي مي توانستم فراموشت كنم/ 

ياشبي درآتش سوزان دل درمهيب سينه خاموشت كنم /  

كاش ازباغ خوش روياي تودفترانديشه ام پرميگرفت/  

  حاصل ازانديشه وصل دريازندگي بي عشقت ازسرميگرفت/

ازعشق توگفتيم و نمك گير شديم

تا ساحل چشمان توتكثيرشديم

گفتند غروب جمعه خواهى آمد                               

آنقدرنيامدى كه ما پيرشديم                 

یه نفر ...

یه جایی ...

تمام رویاهاش لبخند توست

و زمانی که به تو فکر میکنه احساس میکنه که زندگی واقعا با ارزشه

پس هر وقت احساس تنهایی کردی این حقیقت را به خاطر بسپار

یه نفر ...

یه جایی ...

در حال فکر کردن به توست

اي کاش زبان نگاهم را مي دانستي

    و با اين همه سکوت

مرا به خاموشي متهم نمي کردي

    کاش مي دانستي من هميشه

با زبان چشمانم با تو سخن مي گويم

    چشماني که از نديدنت

سيل ها دارند براي جاري ساختن

    سخن ها دارند براي گفتن

غزل ها دارند براي از تو سرودن و

    عشق ها دارند براي از تو فرياد کردن

کاش مي دانستي که من تو را

    دوست دارم

کاش مي دانستي....

من از قصه زندگی ام نمی ترسم

من از بی تو بودن به یاد تو زیستن و تنها از خاطرات گذشته تغذیه کردن می ترسم.

اکنون که باهایم توان راه رفتن ندارد

برگرد

باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را

باز هم آغوش گرمت را به سویم بگشا

باز هم شانه هایت را مرحمی برایم قرار بده.

بگزار در آغوشت آرامش را به دست آورم

بدان که روحم از همه دردها خسته شده.

این را بدان که با آمدنت غم برای همیشه من را ترک خواهد کرد.

بس برگرد که من به امید دیدار تو زنده ام 

دلم بدجوری هواتو کرده

دلم بدجوری هواتو کرده
تو غربت ترانه دنبال تو می گرده

   
تنگ غروب خسته و تنها
صدات می کنم ای هم آشنا
ناز نگاتو به دنیا ارزون نمیدم
ستاره‌ی عشقمو به آسمون نمیدم
بیا  تو خاطره‌های خط خطی
سراغی بگیر از من پاپتی
چه کنم چی بگم از کدوم بهونه
دوست دارم رو فقط یه بار بگو عاشقونه

   
اون لحظه حس میکنم تو بهشتم
اینو بدون سرنوشتم و به نام تو نوشتم
بی تو من کبوتری پر شکسته
تو نیستی کنج قفس تنها نشسته
تو آسمون آبی عشق تو یه ترانه

   
واسه داشتنت منم اون حس عاشقانه
اگه من جنگل خشک تو ببار
با حضورت سرم یه دنیا بذار
رسوای عشقم بین پیر و جوون
بازم رسواترم کن بدتر از رسم زمون.

         ای سراپا همه خوبی تک وتنها به تو می اندیشم

                                                                          فقط به خاطر دلت

خستگی قلب منو هیچکی نداشته نازنین

غربت بی حد منو هیچکی ندیده رو زمین

آرزوی دلم بودش که مال من باشی گلم

اما دلم نیومدش با غصه همدمت کنم

آخه خودت میدونی که من دارم از اینجا میرم

شاید که فردا نباشم تاسرراهت بمیرم

اگه یه روز دیدی که من رفتم دیگه نیومدم

بدون به خاطر دلت عشق خودم روپس زدم

بازم میگم دوست دارم عشقمو میکنم فدات

با اینکه سخته واسه من دیگه نمیزنم صدات

 نزار بمونم تک و تنـها

 برگرد پیشم تا نشده فـردا

 چشام خیره مونده به عکس تو

 من تو رو می خوام نه قاب عکستو

 مـــــــی خــــــوام خـــودمـــو بکـــــــشم

 اگــــه نخــــوای تو برگـــردی پیـــش مـــــــن

ببخـــــــش منـــــو نــــــاز مــــــن بـــــرگـــــــرد

دلم گرفت ...

 

 

دلـم گرفـت ای هـم نفس        پرم شکست تو این قفــس

 تو این غبار تو این سکوت       چه بـی صـدا نفـس نفــــس

 

 از این نامهربونی ها دارم از غــــــصه می مـــیرم

 رفیق روز تنهایـی یـه روز دستـــــاتو می گیـــرم

 

تو این شب گریه می تونی پناه هق هقم باشــــــی

 توای همزاد همخونه چی میشه عاشقـــم باشـــی

 

دوبـاره من دوبـاره تـو دوبـاره عشـــق دوبـاره مــــــا

 دوهم نفس دو هم زبون دو هم سفر دو هم صــدا

 

تــو ای پــایـــان تـنـــهای پـنـــاه آخــــر مـــن بـــاش

 تـــو ایـــن شــب مـــرگـــی پــاییز بهار باور من باش

 

بـــذار با مشرق چشمات شـبم روشــنترین بــاشه

 مــی خـــوام آینــه خونه با چشات هم نشین باشه

 

دلم  گرفت ......

 

                                                 یه مثال هست که میگه

                                          اگه کسی دیوونت بود ، بازیش نده

                                        اگه عاشقت بود ، دوستش داشته باش

                                      اگه دوست داشت ، بهش علاقه نشون بده

                                      اگه بهت علاقه داشت ، فقط بهش لبخند بزن

                     اینطوری همیشه یه پله ازش عقبتری ، اگه روزی خسته بشه و یه پله  

                                                بیاد عقب ، تازه میشه مثل تو

دلم میخوا هد

امشب دلم به اندازه ی وسعت غریبی ات گرفته است در گوشه ی اتاق خیره ماندم به هیچ روبه رو      دلم میخوا هد جاده های زندگی را با گرمای وجودت طی کنم میخواهم بروم بروم به جایی که وقتی دستان گدایی ام را به سمت کسی دراز میکنم تا شاید ذره ای محبت به من ببخشد باتلخی چشمانش به من نگوید محبت سیری چند؟ این جا قلب هایشان برفی است  نه به سفیدی برف بلکه به سردی اش اینجا همه آدم برفی اند یخ زده !سرد در سرما ی اتاق خودم را در اغوش کشیدم اشک صورتم را نوازش می دهد میخواهم بگویم من به عشق تو  به امید بوسیدن تو به امید در اغوش کشیدنت زنده ام میخواهم بگویم به وسعت زیبایی ات به گستردگی درازای محبتت به اندازه ی نورانیت وجودت   دوستت دارم خدا جان

در کلبه تنهایی من چیزی جز انتظار نیست . دیوار های کلبه ام دیگر واژه های انتظار را خوب نمی فهمند . پنجره کلبه ام به روح پاییزی عادت کرده است و می داند ، از اشکهایم می فهمد که انتظارم برای کیست . نیلوفر های کنار پنجره ام برای آمدنت دست دعا بلند کرده اند . کبوتر سفید بام کلبه ام می داند انتظار تو را می کشم . می رود تا شاید خبری را برایم بیاورد ولی هرگاه باز می گردد در چشمانش سنگینی غمی را حس می کنم ، چیزی نمی گوید و پر می کشد . می داند اگر بگوید خبری از مسافر تو نبود اشک هایم سرازیر می شوند . من به شقایق هایم آب نمی دهم آنها با اشکهایم پرورش یافتند .

 ای بهاز زندگیم ! بیا ، بیا تا پنجره ام از من خسته نشده ، بیا تا گلهایم با من قهر نکرده اند . بیا تا کبوترم حرفی برای گفتن داشته باشد ، بیا تا آسمانم آفتابی باشد ، بیا و به این انتظار پایان ده .

تو برام تنهاتريني. تو برام قشنگتريني. تو نگيني. تو نگيني روي انگشتر قلبم. كاش ميشد تو دام چشمهات اسير هميشه بودم. كاش ميشد منو ميديدي كه برات دارم مي ميرم. نميخوام بي تو بمونم، چون ديگه چيزي ندارم. كاش مي شد گلهاي عشقم يه گلستاني مي ساختند. من ميون دشت گلهام، تو بالا خورشيد، روزهام كاش مي شد. چشمهاي پاكت، ماه شبهاي دلم بود، ديگه قصه اي ندارم، چون حالا من تو رو دارم. واسه دوست داشتن چشمهات، واسه اون ناز نگاهت، به شكار شب وروزم باشه، اشكالي نداره، بذار از عشقت بسوزم.

برگرد 

برگرد بی تو بغض فضا وا نمی شود
یک شاخه یاس عاطفه پیدا نمی شود
در صفحه دلم تو نوشتی صبور باش
قلبم غبار دارد و معنا نمی شود
بی تو شکست و پنجره رو به آسمان
غم در حریم آبی دل جا نمی شود
دریای تو پناه نگاه شکسته است
هر دل که مثل قلب تو دریا نمی شود
می خواستم بچینم از آن سوی دل گلی
اما بدون تو که گلی وا نمیشود
دردیست انتظار که درمان آن تویی
این درد تلخ بی تو مداوا نمی شود
زیباترین گلی که پسندیده ام تویی
گل مثل چشمهای تو زیبا نمی شود
بی تو شکسته شد غزل آشناییم 
شبنم گل نگاه مرا باز شسته است
دل در کنار یاد تو تنها نمی شود
گلدان یاس بی تو شکست و غریب شد
گلدان بدون عشق شکوفا نمی شود
باران کویر روح مرا می برد به اوج
اما دلم بدون تو شیدا نمی شود
رفتی و بی تو نام شکفتن غریب شد
دیگر طلوع مهر هویدا نمی شود
 رویای من همیشه به یاد تو سبز بود
رفتی و حرفی از غم رویا نمی شود
رفتی و دل میان گلستان غریب ماند
دیگر بهار محو تماشا نمی شود
یک قاصدک کنار من آمد کمی نشست
گفتم که صبح این شب یلدا نمی شود
دل های منتظر همه تقدیم چشم تو
امروز بی حضور تو فردا نمی شود

وقتی رفتم

هیچکی از رفتن من غصه نخورد
هیچکی با موندن من شاد نشد
وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت
بغض هیچ آدمی فریاد نشد

وقتی رفتم کسی غصش نگرفت
وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد
دل من میخواست تلافی بکنه
پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد

به نام کاتب عشق

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست

بین من و عشق تو ولی  فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

گفتی که باید  بروم حوصله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت

به جز عشق تو در دلم مشغله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست

.

 

خيلي دوستت دارم

 

 

حمید

 

   اگه دلم تنگ میشه خیلی برات منو ببخش

   اگه نگاهم گم میشه تو شهر چشمات منو ببخش

 

  منو ببخش اگه شبها ستاره ها رو می شمرم

  منو ببخش اگه برات سبدسبد گل می چینم

 

  منو ببخش اگه تو رو می سپرمت دست خدا

  اگه پیش غریبه ها بجای تو می گم شما

 

  منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم

   تو یه فرشته ای ومن خیلی باشم یه آدمم

 

  منو ببخش اگه فقط می خوام بشی مال خودم

  ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم..

 

اگه يه روز ...

اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد بهت قول نمی دم که می خندونمت .....   ولی می تونم باهات گريه کنم اگه يه روز نخواستی به حرفای کسی گوش کنی بهم بگو .... قول می دم که خيلی ساکت باشم  اگه يه روز خواستی در بری حتما خبرم کن ..... قول نمی دم که ازت بخوام بمونی اما می تونم باهات بدوم!!  اگه يه روز سراغم رو گرفتی و خبری ازم نشد ....  سری بهم بزن احتمالا بهت احتياج دارم  اما اگه يه روز رفتی و ديگه برنگشتی .....  بهت قول نمی دم که منتظرت می مونم      اما ازت می خوام وقتی اومدی يه شاخه گل رو قبرم بذار!!! تقديم به تو که برايم همه چيزی مهربون

 

                               باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

 حسین سرچشمه عشق

محرم یعنی حسین... یعنی فرات... یعنی عطش...

 حسین یعنی زینب...زینب یعنی حسین

آری محرم یعنی صبر و استقامت 

 چه خوب محرم و حسین با هم عجین شده اند

باز هوای حرمت حرمت آرزوست

با عشق حسين خلق و خو بايد كرد

از كرب بلايش گفتگو بايد كرد

با ديده گريان به در و درگاهش

رو كرده و كسب آبرو بايد كرد

السلام علیک یا ابا عبدالله

 السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی

اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین

سلام من به محرم   محرم گل زهرا

به لطمه های ملائك  به ماتم گل زهرا

سلام من به محرم  به تشنگی عجيبش

به بوی سيب زمين و غم حسين غريبش

سلام من به محرم  به غصه و غم مهدی

به چشم كاسه خون و به شال ماتم مهدی

سلام من به محرم  به كربلا و جلالش

به لحظه های پر از حزن و غرق درد و ملالش

سلام من به محرم  به حال خسته زينب

به بينهايت داغ دل شكسته زينب

سلام من به محرم  به دست و مشك ابوالفضل

به نااميدی سقا به سوز و اشك ابوالفضل

سلام من به محرم  به قد و قامت اكبر

به خشك اذان گوی زير نيزه و خنجر

سلام من به محرم  به دست و بازوی قاسم

به شوق شهد شهادت  حنای گيسوی قاسم

سلام من به محرم  به گهواره اصغر

به اشك خجلت شاه و گلوی پاره اصغر

سلام من به محرم  به احترام سكينه

به آن مليكه كه رويش نديده چشم مدينه

سلام من به محرم  به عاشقی زهيرش

به بازگشتن حر  خروج ختم به خيرش

سلام من به محرم  به مسلم و به حبيبش

به رو سپيدی عون و بوی عطر عجيبش

سلام من به محرم  به زنگ محمل زينب

به پاره پاره تن بی  سر مقابل زینب

سلام من به محرم  به انتظار رقيه

به پای آبله بسته به چشم تار رقيه

سلام من به محرم  به شور و حال عيانش

سلام من به حسين و به اشك سينه زنانش

سلام من به محرم  به حزن نغمه هايش

به پرچم و به سياهی  به خيمه های عزايش

                                              «اَلسَّلامُ  عَلَيکَ یَاثَاراللّه»

** خـون تـو خـون خـدا هـست و خـدایـت خـونـبها **
                          ** چون به حـق، پرورده پـروردگاری یا حسین(ع) **

** آیـه قـالـوا بـلـی، شـأن نـزولـش خـون تـوست **
                         ** چون تو برنخل رسالت،برگ وباری یاحسین(ع) **

           تصویر حسین

            گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی
            با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

            گفتمش چون می کشی تصویر مردان خدا
            تک درختی در بیابان یکه و تنها کشید

            گفتمش نامردمان این زمان را نقش کن
            عکس یک خنجر ز پشت سر پی مولا کشید

            گفتمش راهی بکش کان ره رساند مقصدم
            راه عشق و عاشقی و مستی ونجوا کشید

            گفتمش تصویری از لیلی و مجنون را بکش
            عکس حیدر در کنار حضرت زهرا کشید

            گفتمش بر روی کاغذ عشق را تصویر کن
            در بیابان بلا، تصویر یک سقا کشید

            گفتمش از غربت ومظلومی ومحنت بکش
            فکر کرد و چهار قبر خاکی از طه کشید

            گفتمش سختی و درد وآه گشته حاصلم
            گریه کرد، آهی کشید و زینب کبری کشید

            گفتمش درد دلم را با که گویم ای رفیق
            عکس مهدی را کشید و به چه بس زیبا کشید

            گفتمش ترسیم کن تصویری از روی حسین
            گفت این یک را بباید خالق یکتا کشید

                                 *فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد *

حمید این محرم را بهتر از قبل خواهم شناخت چون عشق تو قلبم را جلا داده است.

 هر جا که ميروم ز غمت ديده پر نم است

هر  ماه  من  ز  داغ تو  ماه  محرم است

 عمری  گريستم  که  موظف  به  گريه ام

گر نُه  فلک به گريه شود باز هم کم است

 مريم  که  در  کتاب  خدا  ذکر  نام اوست

يک  زينب  تو اسوه  و استاد مريم است

 يک « يا حسين» گفتن من رمز آبروست

نام   حسين   ترجمه ی  اسم  اعظم  است

 

مي خوام بگم: دوسِت دارم! به پنجره ! به آسمون!

به اين شب ِ آينه دزد! به تك درخت ِ كوچه مون!

مي خوام بگم: دوسِت دارم! به تو! به اسم ِ نقطه چين!

به گريه هاي بي هوا! به كولي ِ كوچه نشين!

مي خوام بگم: دوسِت دارم! به هر رفيق ُ نارفيق!

به شاعراي بي غزل! به جنگلاي بي حريق!

ميخوام بگم: دوسِت دارم! به قاتلم! به روزگار!

به اون كسي كه ميندازه به گردنم طناب ِ دار!

دنياي ما عوض مي شه، تنها با اين جمله ي ناب:

دوسِت دارم، دوسِت دارم، دوسِت دارم تو اين عذاب!

مي خوام بگم: دوسِت دارم! به بادبادك! به مدرسه!

به تركه ي خيس ِ انار، كنار ِ درس ِ هندسه!

ميخوام بگم: دوسِت دارم! به مرغ ِ عشق ِ بي قفس!

به جغد ِ پير ِ بد صدا! به ني زناي بي نفس!

ميخوام بگم: دوسِت دارم! به هر چي خوبه، هر چي بد!

به خونه هاي كاگِلي! به سيباي توي سبد!

مي خوام بگم: دوسِت دارم! به بغض ِ تلخ ِ انتظار!

به بدترين فصل ِ سفر! به آخرين سوتِ قطار!

دنياي ما عوض مي شه، تنها با اين جمله ي ناب:

دوسِت دارم، دوسِت دارم، دوسِت دارم تو اين عذاب!●

يه کاري کردي به قلبم که بدونت حتي مردم

سخته حتي بي تو خوندن , لذت از زندگي بردن

يه کاري کردي که از ياد نميري حتي يه لحظه

درد عشقت کرده پيرم , اما باور کن ميلرزه

ديدن تو گرچه از دور واسه من يه جور اميد

يه چيزي مثل يه جادو که بهم بهايي ميده

اين مهمه که ميدونم واسه من چقدر عزيزي

من که جام عشق رو دادم , چه بنوشي چه بريزي

پيشکشت همه نفسهام , نازنين خوب هميشه

نيمي از تنم شدي تو , که ازم جدا نميشه

يه کاري کردي به قلبم که بدونت حتي مردن

سخته حتي بي تو خوندن , لذت از زندگي بردن

يه کاري کردي که از ياد نميري حتي يه لحظه

درد عشقت کرده پيرم , اما باور کن ميلرزه

اما باور کن ميرزه .... اما باور کن ميلرزه

حمیدم

بهش نگین که من چقدر دوستش دارم

برای بردن دلش کوه را رو شونم می زارم

بهش نگین دیونه چشاش شدم

مست همه شیطونیهاش عاشق خنده هاش شدم

اگه بفهمه عاشقم می ره و پیداش نمی شه

 کی می دونه عاقبت این دل زارم چی میشه؟

اگه بگم دوستش دارم قلبش را پنهون می کنه

پیش چشای عاشقم رقیب مهمون میکنه

تقدیم به بهترینم 

         برای تو و به یاد تو می نویسم که باورکنی و بدانی یک ثانیه بدون تو

                              برای من برابر است با یک عمر تنهایی

نگاهی برگل یاس کردم         

                 تو را در برگ گل احساس کردم

                                                   خلاصه در کلاس ناز چشمت

                                                                                     دو واحد عاشقی را پاس کردم